Farang
Farang (ฝรั่ง) to potoczne tajskie słowo określające osobę obcego, zachodniego wyglądu. Nie jest to obelga ani nie ma oficjalnie negatywnego wydźwięku: używane jest neutralnie w codziennych rozmowach, na cennikach, a nawet w nazwie owocu pochodzenia zachodniego, jakim jest gujawa (farang). Jego pochodzenie jest przedmiotem sporu wśród lingwistów, choć jedna z popularniejszych teorii łączy je ze słowem historycznie używanym w Azji na określenie Franków, a w szerszym sensie — Europejczyków. Dla wielu cudzoziemców z naszych historii usłyszenie słowa farang jest jednym z pierwszych doświadczeń kulturowych po przyjeździe do Tajlandii.
Farang: podobne historie
Wykupiłem ubezpieczenie zdrowotne tylko dlatego, że wymagała tego wiza emerytalna. Osiem miesięcy później ta obowiązkowa formalność była jedyną rzeczą, która uchroniła mnie przed ruiną finansową po zawale.
Graham, 68-letni brytyjski emeryt, niechętnie wykupuje obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne do swojej wizy emerytalnej w Hua Hin. Miesiące później zawał serca uczy go, dlaczego ta polisa, którą traktował jak formalność, okazała się najważniejszą decyzją, jaką podjął, przeprowadzając się tutaj.
Miałem 27 lat i czułem się niezniszczalny, więc nigdy nie wykupiłem ubezpieczenia zdrowotnego. Wypadek motocyklowy na Koh Samui nauczył mnie, ile kosztuje to poczucie niezniszczalności — w bahtach i w odsetkach od pożyczki.
Jordan, 27-letni Kanadyjczyk pracujący zdalnie z Koh Samui, nigdy nie widział potrzeby wykupienia prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego. Wypadek motocyklowy zostawia mu szpitalny rachunek, który spłaca ponad rok.
Nasza córka urodziła się w Chiang Mai w piątkowe popołudnie, a w poniedziałek już dyskutowaliśmy, jakie nazwisko będzie nosić w każdym z jej dwóch paszportów.
Mark, 34-letni Kanadyjczyk, i jego żona Nam przechodzą przez kolejne tygodnie po narodzinach córki w Chiang Mai, wyścigając się z osobnymi terminami kanadyjskiej ambasady i tajskiego urzędu stanu cywilnego, by zapewnić jej podwójne obywatelstwo.
Niemiecka ambasada zażądała ode mnie testu DNA, żebym mógł uznać własnego syna. Zajęło to cztery miesiące, a przez ten czas mój syn prawnie nie istniał dla żadnego kraju poza Tajlandią.
Felix, 41-letni Niemiec, odkrywa, że prawne uznanie syna urodzonego w Bangkoku — ponieważ on i matka dziecka, Ploy, nie byli małżeństwem — wymaga testu DNA żądanego przez niemiecką ambasadę, zanim będzie można załatwić obywatelstwo i paszport.
Moje międzynarodowe prawo jazdy wygasło osiem miesięcy wcześniej, a ja nawet tego nie zauważyłem. Samochód uderzył we mnie na skrzyżowaniu w Phuket, a ten drobny szczegół formalny pochłonął wszystkie moje oszczędności.
Derek, 47-letni Brytyjczyk, ulega wypadkowi motocyklowemu w Phuket, nie wiedząc, że jego międzynarodowe prawo jazdy wygasło kilka miesięcy wcześniej. Ubezpieczyciel odmawia pokrycia czegokolwiek, a jego partnerka Ice pomaga mu przejść przez kolejne tygodnie.