Bycie cudzoziemcem w Tajlandii to wspólny punkt wyjścia wszystkich historii na tej stronie: ktoś, kto przyjechał z zewnątrz, nie znając ani języka, ani zwyczajów, i musiał nauczyć się wszystkiego niemal równocześnie z zakochaniem się. Ten tag łączy bardzo różne historie — turystów, emerytów, pracowników, wdowców — ale ze wspólnym mianownikiem: patrzenia na Tajlandię z zewnątrz i ostatecznego stania się jej częścią. To także niemal zawsze pierwszy krok w stronę takich spraw jak wiza czy tak ważnych decyzji jak ślub w Tajlandii. Stopień adaptacji bywa bardzo różny: od tych, którzy poważnie uczą się tajskiego, po tych, którzy latami nie wychodzą poza krąg ekspatów — i ta różnica dość dobrze przewiduje, jak im się ostatecznie ułoży.
Callum, 36-letni Szkot, zostaje formalnie przedstawiony rodzinie swojej tajskiej partnerki Praew podczas Songkranu — celowy wybór z jej strony, by pierwsze spotkanie odbyło się w najbardziej odprężonej atmosferze roku.
Marcus, 41-letni Niemiec, frustruje się, gdy jego tajska partnerka Fern reaguje spokojnym „mai pen rai” po kradzieży jego motocykla. Rok zajmuje mu zrozumienie, że to zdanie nie oznacza obojętności, tylko inny sposób radzenia sobie z problemami.
Nathan, 50-letni Nowozelandczyk, koordynuje eksport tajskich owoców do Chin przez Mekong z portu w Chiang Saen, w Złotym Trójkącie. Orn, od piętnastu lat odpowiedzialna za logistykę portową, staje się kimś więcej niż koleżanką z pracy.
Alex, 45-letni brytyjski ilustrator, odwiedza Białą Świątynię w Chiang Rai podczas wakacji. Bua, przewodniczka i asystentka w powiązanej galerii, zwraca uwagę na jego szkice. Pięć lat później Alex wystawia własne prace w tym mieście.
Sam, 39-letni kanadyjski skupujący kawę, jedzie do Chiang Rai negocjować ze spółdzielnią z gór Doi Chang. Kaew, odpowiedzialna za kontrolę jakości, poprawia partię, którą on uważał za dobrą. Osiem lat później nadal razem degustują kawę, teraz jako małżeństwo.
Liam, 29-letni irlandzki backpacker bez żadnego stałego planu, utyka na obrzeżach Korat, gdy psuje mu się motocykl obok budki z makaronem. Nan, 24-letnia właścicielka, karmi go, nie pytając o nic. Dziesięć lat później wciąż są razem i wciąż prowadzą tę samą budkę.
Frank, 58-letni amerykański weteran, pracuje jako cywilny kontraktor koordynujący wspólne ćwiczenia wojskowe w Korat, siedzibie jednej z największych baz tajskiej armii. Gift, urzędniczka łącznikowa bazy, staje się kimś znacznie więcej niż tylko kontaktem administracyjnym.
Erik, 44-letni holenderski inżynier budownictwa, przyjeżdża do Nakhon Ratchasimy na osiemnaście miesięcy pracy przy projekcie kolei dużych prędkości. Poznaje Mint, tłumaczkę i inżynierkę łączności projektu, a osiemnaście miesięcy zamienia się w sześć lat.
Daniel, 35-letni brytyjski nauczyciel, przeprowadza się z Bangkoku do dwujęzycznej szkoły w Udon Thani. Dzieli biurko w pokoju nauczycielskim z Waan, nauczycielką wiedzy o społeczeństwie, przez czysty przypadek ustawienia mebli. Dwa lata później odrzuca awans w Bangkoku ze względu na nią.
Peter, 62-letni Australijczyk, jedzie do Udon Thani, żeby zoperować biodro w prywatnym szpitalu, unikając długiej publicznej listy oczekujących w domu. Ploy, pielęgniarka oddziałowa, podczas rekonwalescencji staje się dla niego kimś dużo więcej niż tylko opiekunką.