Tajskie małżeństwo to znacznie więcej niż sam ślub: wymaga załatwienia konkretnej wizy, dostosowania się do oczekiwań rodzinnych bardzo odmiennych od zachodnich i często finansowego wspierania rodziny żony. Historie zebrane pod tym tagiem pokazują tę mniej romantyczną, bardziej praktyczną stronę budowania wspólnego życia między dwiema kulturami, ze wszystką cierpliwością i nieporozumieniami, jakie to za sobą niesie. Znajdziesz tu opowieści par, które są małżeństwem od lat i wciąż uczą się żyć z różnicami, obok innych, które dopiero zaczynają tę drogę. Konkretny moment samego ślubu, z jego rytuałami i buddyjską ceremonią, opisujemy w naszym przewodniku o ślubie w Tajlandii.
Rozwód zaprowadził mnie na wakacje do Pattaya z bratem. Poznałem tam Nat, samotną matkę, która straciła partnera, zanim urodziła się jej córka. Zakochałem się, zacząłem dorabiać wieczorami jako kurier rowerowy, żeby ją utrzymać, a kilka miesięcy później oświadczyłem się jej na lotnisku w Bangkoku. Dziś jesteśmy małżeństwem od czterech lat i mieszkamy w Londynie.
Graham, 51-letni Szkot, przyjechał do Tajlandii pierwszy raz w wieku 32 lat, na wakacje po długim rozstaniu. W barach na Koh Samui poznał Dao, kobietę, z którą później się ożenił. Dziewiętnaście lat, tajski ślub i wybudowany w Isanie dom później, żyje otoczony jej rodziną i niczego by nie zmienił.
W 2005 roku, ze złamanym sercem i świeżo wypłaconą pożyczką studencką, poleciałem na tydzień do Bangkoku, żeby leczyć się nadmiarem. Wróciłem jeszcze dziewięć razy przed trzydziestką. Podczas jednej z tych podróży, na Koh Samui, poznałem kobietę, z którą dziś mieszkam w Anglii i z którą mam dwie córki.
Kanadyjski marynarz od dziewięciu lat jest żonaty z Tajką z Pattaya i ma troje dzieci. Teraz stoi przed najtrudniejszym pytaniem: zostać czy odejść.